Leczenie

Leczenie. Pierwszą zasadniczą podstawą leczenia stanów związanych z nadczynnością tarczycy, jest zapewnienie chorym spokojnych, uregulowanych warunków życia. Chorzy powinni unikać wszystkich wzruszeń, powinni prowadzić możliwie spokojny tryb życia, i, o ile to się da, unikać wszelkiego przemęczenia. Dlatego też pierwszem wskazaniem jest uregulowanie życia chorych, zalecenie im możliwie zupełnego, psychicznego i fizycznego wypoczynku. W cięższych postaciach powinni chorzy pozostawać w łóżku. W diecie chorych ogranicza się ilość białka przez wzgląd na jego działanie specyficzno-dynamkzne, powiększające procesy spalania w ustroju. Ilość białka w pokarmach nie powinna przekraczać I g. na kg. wagi, dieta powinna być w przeważające) mierze mleczno-jarzynowo-owocowa z dużą przewagą węglowodanów w żywienia. To uregulowanie życia i diety chorych, przyczem żywienie musi być należycie obfite, jest podstawą wszelkiego leczenia. Na drugim punkcie Stoi dopiero uspokojenie układu nerwowego zapomocą środków leczniczych. W tym celu stosuje się np. brom w dawkach po 3 g. dziennie, które chory spożywa w wodzie po jedzeniu 3 krotnie w ciągu dnia, rozpuściwszy sobie rano 3 gramowy proszek w Yl szklance wody. Brom ew. w połączeniu Z valerianą podaje się z kilkudniowemi przerwami, w miarę potrzeby* okresami po 3 tygodnie. Zamiast bromu stosować można małe, uspokajające dawki gardenalu, adabrominy, irenalu lub luminalu po 0.01 — 0.02, 3 razy dziennie po jedzeniu. Leczenie środkami uspokajającemi można łączyć z podawaniem chininy, której działanie jest czasami bardzo korzystne; ujawnia się ono nietyłko zmniejszeniem podstawowej przemiany materji, ale także zmniejszeniem częstości tętna. Chininę razem z luminalem można podawać w pigułkach.